Ik heb geprobeerd over mezelf te vertellen in een aantal alinea’s, maar dat is natuurlijk onmogelijk. Geen mens is te vatten in een paar regels, ook al leef je onder een steen. Toch vind ik het leuk om over mezelf te vertellen, vooral omdat ik hoop dat jij je erin kan herkennen of misschien zelfs geïnspireerd raakt. Iedereen heeft immers zijn eigen verhaal en beleving daarbij.
“Overal waar ik kijk, zie ik mogelijkheden – in mensen, in de wereld om ons heen – om iets waardevols en bijzonders te creëren.” Vroeger spaarde ik van alles: van oude meuk tot bloembessen. Noem het maar op, en ik had het. Regelmatig stond ik op de rommelmarkt met mijn tante, en van het verdiende geld kocht ik weer nieuwe “rommel”. Ik zag mogelijkheden waar anderen die niet meer zagen. Soms haalde ik stiekem iets van mijn kleedje terug omdat ik me bedacht had, en uiteindelijk was ik blij dat ik een aantal van mijn mooie items niet verkocht had.
Later leerde ik dat afstand doen van iets of iemand soms juist een verrijking is. Toen mijn eerste vriendje later met mijn beste vriendin verkering kreeg, ontdekte ik al snel de voordelen van het alleen zijn. Nu hoefde ik in elk geval niet elke pauze met hem door te brengen. Wat een opluchting! Mijn vriendin kon nu elke pauze met hem doorbrengen, en ik maakte weer nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Zo moeilijk was het leven echt niet toen ik klein was. Waarom veranderen deze dynamieken als je ouder wordt? Vandaag de dag sta ik er net zo gemakkelijk in als toen ik acht was: lekker loslaten en doorgaan.
Er waren momenten dat ik hard wilde vasthouden, want ja, ik verdien het om gelukkig te zijn! Als tiener, tussen puberteit en jongvolwassenheid, was dat echter moeilijk. Ik dacht dat ik het allemaal wist, maar innerlijk worstelde ik met de vraag: is dit goed voor mij of wordt ik tegengewerkt? Wat niet mag, is immers het meest interessant. Mijn vader voorzag problemen en liet dat duidelijk merken. Wat je als ouders vooral niet moet doen, is het er te dik bovenop leggen. Achteraf zie ik het ook, maar destijds maakte het verbod alles alleen maar aantrekkelijker. Ja, papa, had ik maar geluisterd. Maar nee, toch ook niet – nu heb ik er een kind aan overgehouden. Vele ervaringen rijker ben ik nu mega blij dat ik een zoon van inmiddels 15 jaar heb!
Moederschap heeft mij verantwoordelijkheid en, nog belangrijker, onvoorwaardelijke liefde laten zien. “No matter what, I’m here to love you with all I got!” Overlaatst gingen mijn zoon en ik naar de kermis. Terwijl hij onbevreesd in een attractie stapte, dacht ik intens: “Wat houd ik toch van jou.” Elke ouder herkent dit vast – en als niet, dan is er werk aan de winkel. Ik vind de kermis vreselijk; het is geldverspilling, en je wordt er draaierig van. Ben je niet misselijk van de attracties, dan wel van de suikerspinnen, of van de combinatie ervan.
Omdat ik al jong moeder werd, verloor ik de verbinding met mijn leeftijdsgenoten. Bij mensen met kinderen hoorde ik ook niet, want in hun ogen was ik zelf nog een kind. Elke dag wanneer ik mijn zoon naar school bracht, voelde ik de blikken. De juffen probeerden regelmatig om me te overrulen, maar dat was een misrekening. Mensen maken nu eenmaal vaak verkeerde inschattingen, en dat vind ik wel grappig. Al heb ik geen zin in gedoe, toch zeg ik op zulke momenten: “bring it on!” Want waarom iets uit de weg gaan wat iemand zelf uitlokt? Nu kan ik wel wat redenen opnoemen, put it on life experience.
Als jong meisje keek ik al vol verwondering naar de wereld, volgens mijn familie. Ze vertelden hoe ik in mijn eigen wereld leefde. Naar bed gaan hoefde je me nooit te zeggen – ik stond al in pyjama mijn tanden te poetsen en lag al in bed voor iemand het opmerkte. Daar zong ik mijn slaapliedje uit volle borst: “Ik ga slapen ik ben moe, sluit mijn beide ogen toe, Vader waak over mij de nacht.” Natuurlijk kende ik alle coupletten, en je kunt je voorstellen dat er heel wat ad libs bij kwamen. Vandaar dat ik altijd vroeg naar bed moest.
Deze anekdotes en een hoop levenservaring weerspiegelen eigenlijk mijn kijk op de wereld en verklaren mijn aversie tegen tegenwerkende mensen. Ik heb ruimte nodig voor mijn ideeën en om die uit te proberen. Door schade en schande heb ik uiteindelijk mijn bestemming gevonden.
Na de zoveelste ontevreden werkgever besloot ik voor mezelf te beginnen. Niet iedereen was ontevreden hoor, maar vaak paste ik toch niet in de structuur. Een werkgever waardeert het niet altijd als je een hele eigen visie hebt die verschilt van die van de organisatie. Ik ben te creatief en vasthoudend om me zomaar aan te passen, en dat is prima! Ik werk graag samen met like-minded people, mensen met levenservaring, of mensen die vastlopen in het leven. Professionals met een hart, alsjeblieft! Stilstand is voor mij geen optie; ik wil vooruitgang en doorbraken. Ik kijk niet naar de krasjes en deukjes, maar naar het potentieel dat iemand bezit.
Ik leer je jouw eindpunt te zien als je vertrekpunt. Je eerdere ervaringen waren voor jou tot nu toe een last. Klinkt dit herkenbaar? Dat wil ik samen met jou omzetten in daadkracht, zodat je deze kunt omzetten in doelen en resultaten die bruikbaar zijn in het heden. Neem je denkbeeldige gereedschapskist mee; samen zorgen we voor de tools die jij innerlijk al bezit.
Om jou de beste ervaring te bieden, gebruiken we cookies om informatie over jouw apparaat op te slaan en te raadplegen. Door akkoord te gaan, kunnen we gegevens zoals surfgedrag en unieke ID's verwerken, wat zorgt voor een persoonlijke ervaring. Als je geen toestemming geeft of deze intrekt, kan dit invloed hebben op bepaalde functies van onze site.
Stel hier gemakkelijk al je vragen